Bazı Beyazlar fonda bir keman sesi ile başlıyor...Hüzünlü bir keman sesi. Hani isminin yarattığı ferahlığın aksine içinize hüznün de beyaz, aydınlık bir kısmı olduğunu hatırlatan bir ses. Bazı Beyazlarda bir anda bastırıyor.Karayı örteceğini ispatlarcasına lapa lapa iniyor gözlerinizin önünde. Planlarınızı alt üst ediyor, işinizi aksatıyor, sağlığınızı bozuyor belki.., ama içten içte''işte!'' dedirtiyor size; ''işte böyle çabucak örtülebilir tüm karalar, griler, siyahlar!''. Beyaz bilindiği gibi silik, sakin değildir; bekler, bekler dokusuyla bastırır tüm koyu renkleri. Doğal güzellikler gibi. El yapımı güzelliği gözünüze sokarlar, oysa ki doğal olana baktıkça bakasanız gelir, her baktığınızda bir detayı daha fark edersiniz, hayranlığınız artar. Bir manzara, bir melodi, güzel bir giysi, kuğu gibi bir kadın, dalyan gibi bir erkek,saf bir mücevher, son model bir araba...hepsi beyazdır bizim için. Hayatımıza girerler, hissederiz ki tüm kötüler, karalar, örtüldü, gözümüze gelmez olur koyu renkler. O melodi bitene, giysi eskiyene, aşkımız sönene, arabamız değişine kadar beyazdır...Sonra griler tekrar çıkar. Sorsalar hayatın rengi nedir diye, beyaz değildir bence. Tümüyle beyaz olsaydı, sevinebilir miydik bu kadar beyazı her gördüğümüzde? Üşüdüğümüz halde, yolları kapattığı halde, gülümseyebilir miydik yine hepsine rağmen? Hayat gri belki, yer yer siyah bulutlu. Parlak sarı geçişleri var, mor gibi keskin çizgileri. Kırmızı ateşli saatleri; bitkin, solgun mavi günleri var. Kopkoyuyken, birden parlak yeşil olduğu anlar var,ama fonda beyaz:) Kayboldu sandığımızda meğer içimizdeymiş dedirtecek kadar bembeyaz.
Bu yazıda fonda bir kar yazısı aslında. Kar, soğuğundan çok beyazını ortaya çıkarttı bende. Ne kadar süreceğini bilmesem de, grilerimi örttü, siyahlarımı kapattı sessiz sessiz. Aynı şartlarda, aynı odada uyansam da, ilk beyazını gösterdi bu sabah. ''Ben kayboldu sanmıştım, meğer sendeymiş, görür görmez anladım hemen o anda. Nasıl özlemiş kalbim böyle atmayı, oysa yerini bile unuttum, bazen hayat vermek ister aldıklarını mucizeler hep böyle ansızın gelir...'' demekte şu anda odamın fonunda. Devamında teşekkür ediyor hayatının aydınlık, beyaz yanına. Penceremde beyaz bir manzara, dışarıda kararlı bir tipi, aklımda hayatımın beyaz yanı ve odamda beyaz şarkısı var. Dilimde bir teşekkür var benim de; kapalı yollarda, akmayan trafik de, kiminin yorumuyla 'beyaz felakette'; ellerimi ısıttığın için, yokluğumda endişelendiğin için, benimle konuşurken gözlerini sözlerinden daha çok kullandığın için, vazgeçmediğin için, vazgeçirmediğin için, kaybolmasına izin vermediğimiz için, hayatımındaki beyaz olduğun, beni beyaza boyadığın için...herşeye, herkese ve kendi yolunda giden ayrı, gri hayatlarımıza rağmen aklımda kaldığın için teşekkür ederim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder